Oto bardzo fajny kilkuminutowy filmik opowiadający o byciu naukowcem. Pracująca w Smithsonian Institution geolog Liz Cottrell opowiada o swojej pracy oraz naukowej pasji… ale także o tym, jak ważne obok matematyki i fizyki są zdolności komunikacyjne i umiejętność pracy zespołowej…
Czytaj dalej »

Matematycy mają takie powiedzenie, że jeśli nie osiągnęło się niczego przed trzydziestką, to szanse na większy naukowy sukces są marne. Stwierdzenie to pojawia się też w opisywanym nie tak dawno przeze mnie filmie „{Dowód}”, którego główni bohaterowie zajmują się matematyką. Skąd właściwie wzięło się takie przekonanie? Cóż, rzut oka w biografie jednych z największych matematyków w historii, aby wszystko stało się jasne.
Czytaj dalej »

Czy sławę naukowców można oceniać na podstawie ilości publikacji i cytowań? Chyba nie, bo najsłynniejsze osobistości w historii nauki wcale nie brylowały pod względem liczby napisanych prac. John Bohannon przedstawił niedawno w Science (14/01/2011, Vol.331 no.6014 p.143) artykuł w którym proponuje inne, bardziej „plotkarskie” podejście do sprawy. Przyjął założenie, że najsłynniejszym naukowcem nie jest ten który tworzy najwięcej, ale ten o którym najwięcej się pisze i mówi poza jego wąską specjalnością. Do niedawna realna ocena o kim pisało się i mówiło najwięcej nie była możliwa. Do niedawna, bo teraz dzięki Google, dostaliśmy do ręki fascynujące narzędzie, o którym można powiedzieć, że zapoczątkowowało nową dziedzinę nauki…
Czytaj dalej »

Któż nie słyszał o kontrowersyjnym Richardzie P. Feynmanie, wybitnym fizyku, laureacie Nagrody Nobla, który w kategorii anegdot o naukowcach założył swoją własną ligę. Feynman dał się też zapamiętać jako błyskotliwy lubiący pracować ze studentami dydaktyk. Opracowane przez niego podręczniki do fizyki, pomimo upływu czasu, wciąż uważane są za jedne z najlepszych w tej dziedzinie. On sam stanowczo twierdził, że nigdy nie przyjmie stanowiska, którego zakres obowiązków nie będzie obejmował pracy ze studentami. W swojej autobiografii napisał…
Czytaj dalej »

Prof. Murray Gell-Mann należy do elitarnego grona największych naukowych umysłów dwudziestego wieku. Zrobił doktorat na MIT i współpracował m.in. z Richardem Feynmanem. To Prof. Gell-Mannowi zawdzięczamy teorię kwarków. Za swoją pracę naukową otrzymał w 1969 roku Nagrodę Nobla (a dokładnie „za wkład naukowy oraz odkrycia związane z klasyfikacją cząstek elementarnych oraz ich wzajemnych oddziaływań”). Całe życie spędził na badaniach i formułowaniu różnych aspektów teorii wszystkiego, więc jeśli ktoś mógłby kompetentnie wypowiadać się na temat wyjątkowego uroku teorii naukowych, to jest to właśnie Prof. Gell-Mann.
Czytaj dalej »

Środowiska akademickie na całym świecie praktycznie od zawsze starają się kultywować pewne określone tradycje. Przodują w tym przede wszystkim uczelnie brytyjskie i amerykańskie, które starają się w ten sposób podkreślić w swój prestiż i wiekowość. I co tu dużo mówić… to naprawdę działa.
Czytaj dalej »

Nauka polska stopniowo adaptuje się do warunków, zasad i standardów obowiązujących na całym świecie. Jedną z takich, w sumie niepisanych reguł, obowiązujących osoby zainteresowane karierą naukową jest tzw. staż podoktorski (ang. Postdoctoral Fellowship). Z tego względu coraz częściej także nasi krajowi młodzi doktorzy wyruszają w świat po dodatkowe kwalifikacje oraz kontakty. Wraz z włączeniem Polski w struktury Unii Europejskiej, pojawiło się w tym zakresie jeszcze więcej możliwości oraz ułatwień. Z tego względu naprawdę warto dowiedzieć się czym więc tak właściwie jest Postdoc. Szczególnie jeśli chodzi Wam po głowie kariera naukowa…
Czytaj dalej »

Na czym polega praca naukowca, kim jest człowiek w „białym fartuchu” oraz jak przebiega i jakie mechanizmy mają wpływ na karierę naukową. Kto decyduje o tym na jakie badania zostają przeznaczone pieniądze. Wbrew pozorom odpowiedzi na wszystkie te pytania nie są takie oczywiste dla osób nie zajmujących się nauką jako zawodem.
Czytaj dalej »