Wychodząc na przeciw oczekiwaniom czytelników postanowiłem wyszukać i opisać kilka dodatkowych ćwiczeń rozwijających koncentrację. Tym którym ciągle mało zapraszam także do lektury poprzedniego artykułu na ten temat.

1. Wizualizacja ze szczegółami… Raz lub dwa razy dziennie, postaraj się przez pewien czas utrzymać w swoim umyśle obraz jakiego przedmiotu. Cokolwiek to będzie, powinno mieć na tyle dużo szczegółów, aby zmusić Twój umysł do pracy, a jednocześnie być na tyle nieskomplikowane, że przy odrobinie skupienia będziesz w stanie to sobie bez większych trudności wyobrazić. Dobrym przykładem jest jabłko, kubek, ołówek, twarz kogoś bliskiego, itp. Czytaj dalej »

Biegając po okolicznych parkach mijam przeróżnych ludzi: innych biegaczy, matki z dziećmi, właścicieli psów, młodzież grającą w piłkę i frisbee, rowerzystów… Nie tak dawno widziałem właśnie taką zroweryzowaną dwójkę na wycieczce – ojciec z synem. Sęk w tym, że akurat kiedy przebiegałem, chłopiec pilnował rowerów, podczas gdy ojciec bez śladów skrępowania załatwiał swoje potrzeby fizjologiczne pod pobliskim drzewem. Bez oporów, bez najmniejszej nawet próby zejścia z widoku, ot tak przy drodze… Chcąc nie chcąc od razu stanął mi przed oczami poniższy film. Czytaj dalej »

Rudolph Giuliani, nazywany często po prostu Rudim, zdobył sławę i uznanie będąc burmistrzem Nowego Jorku w najgorętszym dla tego miasta okresie, wrześniu 2001 roku. Odniósł sukces, będąc w stanie sprawnie i z charyzmą zarządzać jedną z najbardziej tragicznych sytuacji kryzysowych kilku ostatnich dekad. Jego sukces opierał się jednak na wielu latach poświęconych organizacji zarządzania tym wielomilionowym miastem (podczas wcześniejszych kadencji). O szczegółach można poczytać w jego świetnej książce „The Leadership” (Przywództwo). Ja chciałbym tutaj skoncentrować się na teorii, którą Giuliani wykorzystał do walki z dręcząca miasto przestępczością, tzw. Teorią Wybitej Szyby (ang. Broken Window Theory). Jej idea, jak to bywa z najlepszymi koncepcjami, jest bardzo prosta. Gdyby spróbować opisać ją jednym zdaniem brzmiałoby ono: Czytaj dalej »

Czyli krótko i zwięźle o tym jak w podręcznikowy, wydajny sposób uprzykrzyć życie sobie i innym.

1. Nie szanuj swojego rozmówcy, jest głupi z założenia, więc nie powie Ci niczego mądrego.
2. Nie słuchaj swojego rozmówcy, możesz usłyszeć argument, który swą trafnością zachwieje Twoim przekonaniem o głupocie drugiej strony.
3. Jeśli, nie daj boże, usłyszysz ów argument, krzycz, może go zagłuszysz…
4. Jeśli nie zagłuszysz, rób wszystko, sprowokuj rozmówcę do krzyku – może wywrzeszczy coś głupiego, czego będzie się można czepić.
5. Pamiętaj, musisz zawsze mieć rację. Pojedynczy błąd i rozmówca może dojść do wniosku, że to Ty jesteś głupi…

Brzmi znajomo? Mam nadzieję, że nie… ale jeśli tak, to może już czas spojrzeć na życie nieco pozytywniej i zastanowić się co tak naprawdę Twój rozmówca ma do powiedzenia? A nuż racja jest po jego stronie?

Na podstawie Kłótnia idealna (@szaro/zielono).

Wcześniej czy później przychodzi w życiu taki moment, że trzeba przeprowadzić prezentację. Może to być przy okazji matury, może to być seminarium na studiach, może to mieć miejsce przy okazji raportowania w pracy lub nawet podczas prowadzenia zajęć na uczelni. Tak czy inaczej każdy z nas stanie przed mniejszym lub większym audytorium, któremu trzeba będzie coś powiedzieć. I tu zaczynają się schody, bo rzadko kiedy życie pozwoli nam na odpowiedni wcześniejszy trening i stajemy nieprzygotowani walcząc z własną tremą i brakiem praktycznych umiejętności prezentacyjnych. A chyba nie jeden się ze mną zgodzi, że to zdolność do efektywnej ekspresji własnych przekonań stanowi klucz do sukcesu w wielu dziedzinach życia.
Czytaj dalej »

„Dziś rano, oznajmiam wam, że jeśli nigdy nie znaleźliście czegoś tak drogiego i cennego dla was, że gotowi bylibyście za to umrzeć, to nie nadajecie się do tego aby żyć.

Możecie mieć 38 lat, tak jak ja w tej chwili, a któregoś dnia stanie przed wami wielka szansa i zażąda abyście postawili się w imię jakiegoś większego pryncypium, jakiejś wielkiej rzeczy, jakiejś wielkiej sprawy. A wy ze strachu odmówicie.
Czytaj dalej »

Raz do roku, autorzy blogów na całym świecie zrzeszają się, aby wspólnym głosem wypowiedzieć się na jeden ważny temat. Każdy chętny, na swój indywidualny sposób, może tego dnia poruszyć ważny globalny temat. 15 października 2008 roku, blogosfera rozmawia o problemie głodu i ubóstwa. Z tego względu dzisiejszy artykuł podryfuje w stronę nieco innej tematyki niż zazwyczaj się zajmuję, ale jak się sam zaraz przekonasz, wcale nie aż tak odległej.
Czy zdajesz sobie sprawę z tego że: Czytaj dalej »

Zgodnie z tym co napisał autor poniższych słów, Matka Teresa była tak bardzo nimi poruszona, że powiesiła je na ścianie swojego sierocińca w Kalkucie… Czytaj dalej »