2. Szanowanie prawa i twórczość jednostki – tutaj jednym problem jaki widzę, jest łatwość z jaką można dzieło powielić czyli po prostu piractwo. Chociaż jest to problem raczej tańszej i lepszej techniki którą mamy do dyspozycji, a nie internetu jako takiego który co najwyżej ułatwia nam dostęp do pirackich kopii.

3. Serwisy społecznościowe – zauważ, że ta forma „dystrybucji treści” pojawiła się stosunkowo niedawno i była wynikiem zapotrzebowania ze strony użytkowników, a nie jakiejś zaplanowanej strategii. Do tego nie wyparła ona serwisów tworzonych przez wąską grupę ludzi, te twory współistnieją bo takie jest zapotrzebowanie. Serwisy społecznosciowe generują najczęściej treść słabszej jakości często anonimowych autorów, za to serwisy oparte o stały zespół osób zwykle tworzących pod swoimi nazwiskami prezentują wyższy poziom. Tak wiec dla każdego coś miłego.

4. Nowo tworzone treści – znowu ciężko mi się zgodzić. Nie wydaje mi się, aby internet (przynajmniej w tej chwili) był głównym medium publikacji dla poważnego twórcy. Ciągle najważniejsze dla pisarza jest wydanie papierowej książki, a dla muzyka wydanie płyty i koncertowanie. Sieć jest co najwyżej medium pomocnicznym aby się wypromować, co więcej daje większą na to szansę tak samo jak na polepszenie swojego warsztatu. W końcu zawsze można wrzucić swoje wypociny do pajeczynki i skonfrontować je z żywym odbiorcą co jeszcze 20 lat temu było znacznie trudniejsze.

Pozdrawiam
M.M

Przejrzałem kilka recenzji jego książki, żeby dowiedzieć się czegoś więcej o jej zawartości i wygląda na to, że Lanier postawił kilka ciekawych tez. Zwrócił np. uwagę, że współcześni użytkownicy sieci zwykle nie zastanawiają się nad tym, że to w jaki sposób funkcjonuje dzisiejszy internet jest konsekwencją decyzji podejmowanych kilkadziesiat lat temu przez grupę inżynierów i programistów. Decyzji, które na skutek szalenie dynamicznego rozwoju sieci mają obecnie olbrzymie znaczenie dla całej naszej rodzimej planety. Pada tu przykład anonimowości w sieci, jako rezultat strachu przed wszechobecną rządową inwigilacją, cechującego Stany Zjednoczone przełomu lat 60-tych i 70-tych, a więc czasy w których rodził się internet. Lanier proponuje zastanowienie się nad tym czy sieć da sie zhumanizować na tyle, aby w większym stopniu szanować prawa i twórczość jednostki. Opieranie się na grupie, a wręcz „tłumie” (podstawa działania serwisów społecznościowych) nie zawsze musi być słuszne. Tłum i poczucie anonimowości wyzwala z ludzi raczej tę ciemniejszą stronę ich natury. Lem powiedział kiedyś, że dopóki nie skorzystał z sieci, nie zdawał sobie sprawy z tego ilu na świecie jest idiotów. Trochę w tym racji…

Piszesz, całkiem słusznie, że „łatwość dostępu do publikowania w internecie wiąże się właśnie z obniżeniem ŚREDNIEGO poziomu”. Sądzę jednak, że uwagi Laniera nie dotyczą obniżenia się poziomu dostępnych materiałów (co wynika z masowości i było do przewidzenia), ale raczej z obniżeniem się poziomu nowo tworzonych treści z wyższej półki. I nawet jeśli ilość dobrych twórców jest taka sama, to konkurują oni teraz na większym i o wiele trudniejszym rynku. Przebija się niewielu, wielu rezygnuje. W rezultacie, wg Laniera, spadła ilość nowych dzieł, tych najbardziej wartościowych.

Nie mówię, że się że wszystkim zgadzam, ale to są ciekawe pytania i warte zastanowienia. Samej książki nie przeczytam, chyba że kiedyś przypadkiem wpadnie mi w ręce. Nie spodziewam się tam jednak znaleźć żadnych konkretnych odpowiedzi, bo wątpię czy ktokolwiek ma w dzisiejszych czasach pomysł na to co dalej.

Pozdrawiam!

Co do Jaron Zepel Lanier zwłaszcza fragmentu „Niestety wg Laniera obniżyła się też jakość tworzonych materiałów “jak gdyby kultura zamarła na moment przez otwarciem się na cyfrową dystrybucję i wszystko co teraz możemy zrobić to grzebać w przeszłości jak śmieciarze przekopujący wysypiska” (myśli tu przede wszystkim o muzyce).”.

Zawsze kiedy widzę tego typu teksty to mam wrażenie, że dużo mówią o ich autorze. Im człowiek bardziej sfrustrowany (sobą), im większy kryzys twórczy przechodzi tym łatwiej mu szafować opiniami o upadku poziomu sztuki. Być może mylę się co do Laniera ale tak to wygląda. Swoją drogą, czy ma świadomość, że łatwość dostępu do publikowania w internecie wiąże się właśnie z obniżeniem ŚREDNIEGO poziomu? Ale ilość dobrych twórców jest taka sama, a może nawet większa, po prostu trochę trudniej ich wyłuskać.