Komentarze do: Wiek to przecież tylko liczba

Autor: Orest Tabaka

Orest Tabaka — Fri, 19 Sep 2008 16:53:35 +0000

Bartek:

Miałem taki etap w życiu, że wolałem „nic nie robić”. Nie wymaga to energii, niby wygodnie… lecz uczucie koszmarne. Choć bardziej będzie pasować to co napisałeś, że to są inne sprawy, nie mające większego sensu perspektywicznego a czasem nawet szkodliwe.

Pozdrawiam serdecznie,
Orest

Autor: Bartosz Zajaczkowski

Bartosz Zajaczkowski — Wed, 17 Sep 2008 15:47:23 +0000

Odkąd pierwszy raz usłyszałem anegdotkę o wiolonczeli, zawsze wracam do niej kiedy dopadają mnie wątpliwości typu „zrobić coś czy nie zrobić”. Cieszę się, że nie tylko na mnie zadziałała motywująco!

@Orest: Jak się tak zastanowię, to nie znam nikogo, kto by świadomie wybierał „nic nie robienie”. Raczej jest tak, że zaprzątają nas różne inne sprawy, niekoniecznie te najbardziej perspektywiczne. W każdym razie jestem pod wrażeniem jak wiele osób poszukuje inspiracji i zachęty do działania… naprawdę chcą coś zrobić!

@IWI: Zgadzam się w 100%, że najważniejsze to czerpać przyjemność z tego co się robi życiu… :) Powodzenia w realizacji planów!

Autor: iwi

iwi — Mon, 15 Sep 2008 21:19:08 +0000

Witam, teraz poczułam się nieswojo. Czytając ten wpis złapałam się na tym, że trudno mi mieć marzenia. To co chcę robić nie jest poparte odpowiednimi kwalifikacjami, więc najprościej by było je uzupełnić. Interesuję się psychologią, ale mam 54 lata i chyba trochę za późno na takie studia. Wpadłam na pomysł, że mogę otworzyć gabinet i zatrudnić psychologa. Brak pracy sprawia, że szukam możliwości, ale takich, które będą mi sprawiać przyjemność i które będę wykonywać z entuzjazmem. Pozdrawiam

Autor: Orest Tabaka

Orest Tabaka — Sun, 14 Sep 2008 14:50:01 +0000

Czytając ten post od razu wpadło mi do głowy: „Orest, a kiedy Ty nauczysz się pływać?” I zawsze odpowiadam, że kiedyś się nauczę :)
Gdy wczoraj przeczytałem w jednej książce, że nikt nie bierze pod uwagę w swoich planach własnej śmierci, bo wszyscy myślą, że są nieśmiertelni, to może warto coś z tym zrobić. Lecz są też priorytety. Gdy dla kogoś priorytetem jest „nic nie robienie” nad nauczeniem się czegoś, zrobieniem czegoś to już jest problem.

A z wiekiem jest trochę trudniej czegos nowego się nauczyć – zdaje mi się, że wynika to z tego, że po prostu w pewnym momencie przestajemy uczyć się / robić nowych rzeczy, a nie używane umiejętności zanikają. Warto więc stale uczyć się czegoś nowego :)

Pozdrawiam,
Orest