Prof. Stephen Hawking jest jednym z najcharakterystyczniejszych i najbardziej znanych współcześnie żyjących naukowców (niestety również ze względu na swoją chorobę). Ze względu na potencjał intelektu i przełomowość jego teorii, czasami nazywany jest współczesnym Albertem Einsteinem.
Najbardziej znana teoria Hawkinga dotyczy obecności promieniowania na horyzoncie zdarzeń czarnej dziury. Ponieważ nie jestem fizykiem teoretycznym, aby nie wprowadzić przekłamań, posłużę się cytatem z artykułu w Wikipedii:

Teoria Hawkinga zakłada, że na granicy obszaru z którego światło nie może już się wydostać (tzw. horyzont zdarzeń czarnej dziury), następuje wyrwanie antycząstki z próżni. Antycząstka zostaje wchłonięta przez czarną dziurę, zmniejszając jej masę i grawitację, zaś w przeciwnym kierunku, czyli od czarnej dziury, zostaje wyemitowane promieniowanie. Jako, że ilość „produkowanych” antycząstek nie jest zależna (proporcjonalna) od masy obiektu, ale od powierzchni horyzontu, małe czarne dziury „parują” o wiele szybciej niż te większe (szybciej niżby to wynikało z różnicy mas). Teoretycznie można stworzyć czarną dziurę tak małą że zniknie ona w ułamku sekundy i jej fizyczne oddziaływanie w newtonowskim ujęciu będzie żadne.

Przed Hawkingiem uważano, że czarne dziury to potwory, pozostałości martwych gwiazd, które pochłaniają okoliczną materię stopniowo rosnąc. Natomiast wg nowej teorii, wchłaniając antycząstki czarne dziury w pewnym sensie stopniowo maleją.

O szczegółach teorii Hawkinga, oraz o tym jak zmieniła ona sposób postrzegania przez naukowców czarnych dziur, opowiada film po prawej stronie.

Co ciekawe fizycy są ostatnio bliżej udowodnienia teorii Hawkinga dzięki możliwości symulowania obecności horyzontu zdarzeń za pomocą ultraszybkich pulsów światła emitowanych w światłowodach. Można dzięki temu zaobserwować zachowanie charakterystyczne dla tzw. białej dziury (stanowiącej dokładną odwrotność czarnej). Naukowcy za pomocą obliczeń matematycznych wykazali, że to zjawisko optyczne można wykorzystać do symulowania zjawisk kwantowych zachodzących na granicy czarnej dziury - Science (Vol. 19. no. 5868, 1367-1370, 7 Marca 2008).

Prof. Stephen Hawking nie otrzymał jak dotąd Nagrody Nobla, powszechnie uważa się jednak, że jeśli uda się dowieść jego teorii promieniowania na granicy czarnej dziury (a jak wspominałem do tego może już nie być tak daleko), z całą pewnością zostanie jej laureatem.

Zobacz również:
Oficjalna strona Prof. Stephena Hawkinga

Na koniec małe uzupełnienie. Po tym jak zamieściłem w jednym w wcześniejszych wpisów link do publikacji w amerykańskim Science Magazine, otrzymałem mail z zapytaniem w jaki sposób można dostać się do pełnej treści artykułu.
Niestety może być z tym problem, ponieważ zawartość tego magazynu jest płatna i nie jest dostępna dla wszystkich użytkowników. Dobra wiadomość jest taka, że niektóre polskie uczelnie mają wykupioną subskrypcję (na pewno ma ją Politechnika Wrocławska). Jeśli więc macie taką możliwość, wystarczy, że udacie się do jednej z sal komputerowych biblioteki i tam skorzystacie z podanego przeze mnie linku.

Inne wpisy o podobnej tematyce

• Brak.