Trzy zasady dynamiki doktoryzowania się wg Newtona
1. Doktorant odkładający sprawy na potem, będzie odkładał je tak długo, aż nie zostanie przyłożona się jakaś zewnętrzna siła.
2. Czas pisania doktoratu, a jest wprost proporcjonalny do stopnia swobody udzielonego przez promotora F, i odwrotnie proporcjonalny do motywacji doktoranta m. Stąd a=F/m, co po przekształceniu prowadzi do F=ma.
3. Na każde konstruktywne działanie podjęte w kierunku ukończenia doktoratu, przypada równie silny, prowadzący dokładnie przeciwnym kierunku czynnik rozpraszający.
Na podstawie rewelacyjnego komiksu Piled, Higher and Deeper (odcinki 221, 222 i 223).
