O metodzie prezentacji nazwanej Pecha Kucha (czyt. pecza kucza) po raz pierwszy usłyszałem na Stanford University. Studenci d.school najczęściej w ten właśnie sposób podsumowują swoje prace i projekty. Okazało się też, że zaliczenie jednego z kursów w którym miałem przyjemność uczestniczyć (Design Thinking), również wymaga prezentacji w tym tajemniczym formacie. Wtedy jeszcze nikt z naszej grupy nie wiedział o co chodzi. Wkrótce jednak okazało się, jak ciekawe wyzwanie przed nami postawiono…
Czytaj dalej »

Oglądałem wczoraj bardzo ciekawe wydarzenie. Interesujące mnie szczególnie, ponieważ zawodowo param się dydaktyką, a nagle znalazłem się w miejscu, które zajęcia dydaktyczne dla studentów prowadzi w sposób wyjątkowy – w Design School na Stanford University.

Akurat tak się złożyło, że wraz ze zbliżającym się końcem semestru upłynął deadline realizacji projektów jednej z klas w School of Engineering, a dokładnie Mechanical Engineering. Zanim jednak powiem jak wyglądało zaliczenie, chyba powinienem napisać więcej o samym projekcie. Pozwoli to Wam zrozumieć, czym różnią się zajęcia na poziomie graduate na Stanfordzie od zajęć projektowych na poziomie magisterskim na przeważającej większości uczelni wyższych w Polsce.
Czytaj dalej »

Profesor Carol Dweck ze Stanford University zajmuje się motywacją oraz osiągnięciami dzieci i młodzieży. Zebrała potężną bazę doświadczeń, które dały jej sławę pośród współczesnych behawiorystów.

Profesor Dweck uważa, że jedynym z najistotniejszych ograniczeń możliwości oraz osiągnięć ludzi są ich indywidualne przekonania na temat siebie samych. Według niej, ludzie postrzegają swoje własne zdolności intelektualne na jeden z dwóch sposobów. Jedna grupa wierzy, że inteligencja jest własnością zmienną, czymś co można dzięki indywidualnej pracy i sumiennemu treningowi pielęgnować i rozwijać. Druga grupa natomiast uważa, że potencjał intelektualny jest swego rodzaju skończoną wartością. Zafiksowanym, genetycznie przypisanym potencjałem intelektualnym (ilościowo określonym przez współczynnik IQ) i nie można go w żaden znaczący sposób zwiększyć. Poszukując bardziej obrazowego porównania Dweck podaje przykład dwóch fizycznych „czynników” definiujących ludzkie możliwości: siła i wzrost. Osoby uznające możliwość ciągłego rozwoju zdolności intelektualnych, uznają inteligencję za coś w rodzaju siły mięśni (aby być silniejszym trzeba podnosić ciężary). Dla pozostałych, inteligencja jest niczym wzrost – raz ustalony w okresie dojrzewania, nie może w żaden istotny sposób zostać zwiększony.
Czytaj dalej »

Wiele osób zgodzi się zapewne, że samodzielna ocena stopnia opanowania studiowanego materiału sprawia duży problem. Ucząc się samodzielnie, często podczas powtórki wszystko wydaje się oczywiste i zrozumiałe, natomiast podczas egzaminu wszystko się gmatwa, ważne informacje uciekają i w żaden sposób nie można sobie przypomnieć odpowiedzi. Od pewnego czasu naukowcy prowadzą badania, aby ustalić jakie czynniki wpływają na ten stan rzeczy i jakie należy podejmować działania, aby ułatwić sobie naukę oraz odtwarzanie zapamiętanych informacji.
Czytaj dalej »

Nancy Duarte jest specjalistką od metodologii skutecznych prezentacji oraz autorką książki „slide:ology: The Art and Science of Creating Great Presentations”. W swojej karierze współpracowała m.in. z Alem Gore nad jego słynnymi ekologicznymi wystąpieniami (An Inconvenient Truth). Wystąpiła również na konferencji TEDxEast, gdzie opowiedziała o tym jaką strukturę powinna mieć skuteczna prezentacja, aby miała moc porwania publiczności oraz zarażenia jej ‚ideą’.
Czytaj dalej »

Pamięć krótkotrwała (operacyjna), ma istotne znaczenie w procesach nauki i zapamiętywania. To właśnie tam odbywa się przetwarzanie informacji, ich sortowanie i analiza, zanim zostaną zarejestrowane w pokładach pamięci długotrwałej. To w pamięci krótkotrwałej informacje łączą się w logiczną strukturę i tworzą całość umożliwiającą wyciąganie wniosków, tj. zrozumienie. Obok trudności w koncentracji to właśnie problemy z pamięcią krótkotrwałą są częstą przyczyną trudności w nauce.
Czytaj dalej »

Prof. Brian Cox to ostatnio jeden z najbardziej rozpoznawalnych naukowców w Wielkiej Brytanii. Prowadzi prace przy jednym z najbardziej ostatnio dyskutowanych eksperymentów – poszukiwaniu Bozonu Higgsa za pomocą Wielkiego Zderzacza Hadronów (LHC), ale też zajmuje się szeroko rozumianą popularyzacją nauki. Jest autorem kilku dokumentalnych serii popularnonaukowych na BBC Two w tym Wonders of the Universe i Wonders of the Solar System. Wspólnie z Robertem Ince prowadzi poświęconą nauce ale szalenie prześmiewczą audycję radiową na BBC Radio 4 zatytułowaną Infinite Monkey Cage (absolutna rewelacja! humor mocno geekowy, więc nie dla wszystkich, ale można się popłakać ze śmiechu! – jest dostępna za darmo w formie podcastu). Jego praca została uhonorowana m.in. przez Królową Elżbietę orderem Officer of the Most Excellent Order of the British Empire.

W 2010 roku Prof. Cox przeprowadził wykład dla młodzieży poświęcony Wielkiemu Wybuchowi, naszemu układowi słonecznemu, rozszerzającemu się wszechświatowi oraz temu jak ważna jest nauka we współczesnym świecie, jak ciekawa oraz dlaczego warto wiązać z nią swoją przyszłość. Zachęcam do bliższego zapoznania się z tą kilkudziesięcio-minutową prelekcją udostępnioną w pięciu częściach na kanale YouTube University of Manchester…
Czytaj dalej »

Notka redakcyjna: Tak naprawdę poniższy sposób obliczeń działa do 19×19 a nie jak podano w tytule do 20×20. Wyjaśnienie w komentarzach. Podziękowania dla Oli za zwrócenie uwagi.

Kolejny smaczek dla miłośników sprawnych obliczeń w pamięci. Wszyscy ci, którzy sceptycznie odnoszą się do metody japońskiej (wyuczenia się na pamięć), mogę spróbować z przedstawioną poniżej techniką pozwalającą łatwo obliczać iloczyn liczb dwucyfrowych od 10 do 19 (a więc w zakresie od 10×10 do 19×19). Przy odrobinie wprawy wyniki uzyskuje się bardzo płynnie i z przyzwoitą szybkością. Oto co należy zrobić…
Czytaj dalej »